این غزل کامل نیست ، مثل من ، مثل شما ...

گاهی خودت را جای من بگذار گاهی

جای غریب خسته بی سرپناهی

هرگز تصور هم نمی کردم ببینم

من بی تو غمگینم تو بی من روبه راهی

از ما گذشت ، اما یقین دارم می افتد

یک شب پلنگ چشمتان در دام ماهی

" نه " پاسخ خوبی نبود اما قبول است

من دلخوشم با این جواب اشتباهی

با اینکه رفتی ، جای شکرش باز باقی ست

آدم به آدم می رسد، خواهی نخواهی.