تبليغاتX
عاشقانه ها - تا یار که را خواهد و ...

این یک پست سفارشی برای بهترین استاد دنیاست. آخرین غزل من با احترام تقدیم به قلب مهربان و نگاه نافذ استاد حسن ودعی نائینی .

امیدوارم بیاد ٬ بخونه ٬ بپسنده و بیست بده.

 

دیوان خواجه٬ یاد تو و استخاره ها

پیچیده نیست درک من و این اشاره ها

بیدارم و به یاد تو امشب شمرده ام

هی ماه را به جای تمام ستاره ها

از بس تو را به گوش هم آواز خوانده اند

دیگر پر است گوش من و گوشواره ها

پاهای من به سمت تو لکنت گرفته اند

یعنی شکسته قامت این بی قواره ها

با این وجود٬ دست تو کوتاه می شود

در بین بازوان من از راه چاره ها

از شعر من بجوش و مرا بی نیاز کن

از این کنایه ها و از این استعاره ها

بیچاره من که در به در عشق مانده ام

با شعر های کهنه ام این وصله پاره ها

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم بهمن 1385ساعت 15:4 توسط محبوبه وفائیان |